Choroba Parkinsona

Choroba Parkinsona – jest to przewlekłe zwyrodnieniowe zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, które wpływa głównie na mózg. Objawy zwykle rozkładają się powoli w czasie. Na początku choroby, najbardziej oczywiste objawy to drżenie, sztywność, spowolnienie ruchowe i trudności z chodzeniem. Pojawiają się także problemy z myśleniem, a także mogą pojawić się problemy behawioralne. Demencja staje się powszechne w zaawansowanych stadiach choroby. Depresja i lęk są wspólnymi objawami występującymi u ponad jednej trzeciej osób z chorobą Parkinsona. Inne objawy to zaburzenia psychiczne i problemy emocjonalne. Główne objawy ruchowe zbiorczo nazywa się „parkinsonizm”.

choroba-parkinsona

Przyczyną choroby Parkinsona jest nieznana, ale uważa się, że przyczyna może obejmują zarówno czynniki genetyczne jak i środowiskowe. Osoby u których członek rodziny został dotknięty chorobą są bardziej narażeni na rozwój tej samej choroby. Istnieje również zwiększone ryzyko u osób narażonych na działanie niektórych pestycydów, także wśród tych, którzy mieli wcześniejsze urazy głowy. Co dziwne mniejsze ryzyko występuje u palaczy tytoniu oraz tych, którzy piją kawę lub herbatę.

Objawy choroby są wynikiem śmierci komórek istoty czarnej, regionu śródmózgowia. Powód śmierci tych komórek jest słabo poznany, ale wiadomo, że wiąże się z nagromadzeniem białek w ciałkach Lewy’ego w neuronach. Rozpoznanie typowego przypadku choroby opiera się jest głównie na objawach oraz badaniach, takich jak neuroobrazowanie w celu wykluczenia innych chorób.

Obecnie nia ma lekarstwa na chorobę Parkinsona. Początkowe leczenie zazwyczaj rozpoczyna się za pomocą leków przeciw chorobie Parkinsona (L-DOPA) lewodopy, leku który jest agonistą dopaminy. Wraz z postępem choroby gdy neurony nadal są tracone, leki te stają się mniej skuteczne, podczas gdy w tym samym czasie leki wytwarzają powikłania w postaci mimowolnych ruchów wicia. Dieta i niektóre formy rehabilitacji wykazują pewną skuteczność w poprawie objawów.

Operacja polegająca na miejscowym wprowadzeniu mikroelektrod do głębokiej stymulacji mózgu została wykorzystana do zmniejszenia objawów motorycznych w ciężkich przypadkach, w których leki są nieskuteczne