Co to jest choroba Parkinsona?

Choroba Parkinsona
Synonimy Choroba Parkinsona, idiopatyczny lub pierwotny parkinsonizm, zespół sztywny hypokinetyczny, agitujący paraliż
Dwa szkice (Jeden z przodu i Jeden ż prawej) człowieka, o pozbawionej wyrazu Twarzy.  Na żartach pochylony zrobić przodu í prawdopodobnie MA trudności Z chodzeniem.
Ilustracja choroby Parkinsona przez Williamsa Gowersa , opublikowana po raz pierwszy wPodręczniku chorób układu nerwowego (1886)
Specjalność Neurologia
Objawy Drganie , sztywność , powolność poruszania , trudności z chodzeniem [1]
Powikłania Otępienie , depresja , niepokój [2]
Zwykły początek Wiek powyżej 60 lat [1] [3]
Przyczyny Nieznany [4]
Czynniki ryzyka Ekspozycja na szkodniki pestycydowe ,urazy głowy [4]
Metoda diagnostyczna Na podstawie objawów [1]
Podobne warunki Otępienie z ciałami Lewygo ,postępujący porażenie nadjądrowe ,drżenie rytmu serca , stosowanieprzeciwpsychotyczne [5]
Leczenie Leki, chirurgia [1]
Lek L-DOPA , agoniści dopaminy [2]
Rokowanie Oczekiwana długość życia ~ 10 lat [2]
Częstotliwość 6,2 mln (2015) [6]
Zgony 117 400 (2015) [7]
[ Edytuj Wikidata ]

Choroba Parkinsona ( PD ) jest długoterminowym zaburzeniem zwyrodnieniowym ośrodkowego układu nerwowego, który wpływa głównie na układ motoryczny . [1] Objawy pojawiają się powoli w miarę upływu czasu. [1] Na początku choroby, najbardziej oczywiste są drżenie ,sztywność , powolność poruszania się i trudności z chodzeniem . [1]Mogą wystąpić również problemy związane z myśleniem i zachowaniem. [2]Objawy demencji stają się powszechne w zaawansowanych stadiach choroby. [2] Częstość występowania depresji i lęku występuje u ponad 1/3 osób z PD. [2] Inne objawy obejmują zmysły, sen i problemyemocjonalne . [1] [2] Główne objawy motoryczne są wspólnie zwane „parkinsonizmem ” lub „zespołem parkinsonowskim”. [4] [8]

Przyczyną choroby Parkinsona jest na ogół nieznana , ale uważa się, że dotyczy ona zarówno czynników genetycznych, jak i środowiskowych. [4]Osoby z członkami rodziny, których dotyczy problem, są bardziej narażone na tę chorobę. [4] Istnieje również zwiększone ryzyko u osób narażonych na niektóre pestycydy oraz wśród osób, które wcześniej miały urazy głowy , podczas gdy istnieje ryzyko zmniejszenia ryzykapalenia tytoniu i tych, którzy piją kawę lub herbatę . [4] [9] Objawy ruchowe choroby wynikają z śmierci komórek w materialii nigra , regionuśródmózgowia . [1] Daje to niewystarczającą ilość dopaminy w tych obszarach. [1] Powodem tej śmierci komórki jest słabo zrozumiany, ale wiąże się gromadzenie białek w ciałach Lewy’ich w neuronach . [4]Diagnoza typowych przypadków opiera się głównie na objawach, przy czym takie testy, jak neuroimaging , wykluczają inne choroby. [1]

Nie ma lekarstwa na chorobę Parkinsona. [1] Leczenie początkowe jest typowo lewodopą (L-DOPA) leki przeciwpadaczkowej , z agonistami dopaminy, gdy lewodopa staje się mniej skuteczna. [2] Wraz ze straceniem choroby i neuronami, leki te stają się mniej skuteczne, a jednocześnie powodują powikłania związane z mimowolnymi ruchami wijącymi . [2] Dieta i niektóre formy rehabilitacji wykazały pewną skuteczność w poprawianiu objawów. [10] [11] Do zmniejszenia objawów motorycznych w ciężkich przypadkach, w których leki są nieskuteczne, stosowano chirurgię, aby umieścić mikroelektrody do głębokiej stymulacji mózgu . [1] Dowody na leczenie niepodstawowych objawów PD, takich jak zaburzenia snu i problemy emocjonalne, są słabsze. [4]

W 2015 r. PD dotknął 6,2 miliona osób i spowodowało około 117,400 zgonów na całym świecie. [6] [7] Choroba Parkinsona przebiega zwykle u osób powyżej 60 roku życia, z czego około jednego procenta dotyczy. [1][3] Mężczyźni są częściej niż kobiety. [4] Kiedy jest to widoczne u osób przed 50 rokiem życia, nazywa się nim młody PD. [12] Średnia długość życia po diagnozie wynosi od 7 do 14 lat. Choroba została nazwana na cześć angielskiego lekarza Jamesa Parkinsona , który opublikował pierwszy szczegółowy opis w „Porwanie na porażającym porodzie” w 1817 r. [13] Kampanie poświęcone publicznej świadomości obejmują dzień Światowego Dnia Parkinsona (na urodziny Jakuba) Parkinson, 11 kwietnia) oraz stosowanie czerwonego tulipana jako symbolu choroby. [15] Osoby z parkinsonizmem, które zwiększyły świadomość opinii publicznej o tym stanie zdrowia, obejmują aktor Michael J. Fox , kolarz olimpijski Davis Phinney , a późno zawodowy bokser Muhammad Ali . [16] [17] [18]

Plik: Parkinsona disease.webmOdtwarzaj media

Wyjaśnienie wideo

Zawartość

  • 1Klasyfikacja
  • 2Objawy i objawy
    • 2.1Silnik
    • 2.2Neuropsychiatric
    • 2.3Inne
  • 3Przyczyny
    • 3.1Czynniki środowiskowe
    • 3.2Genetyka
  • 4Patofizjologia
    • 4.1Śmierć komórek mózgowych
  • 5Diagnoza
    • 5.1Obrazowanie
  • 6Zapobieganie
  • 7Zarządzanie
    • 7.1Leki
    • 7.2Chirurgia
    • 7.3Rehabilitacja
    • 7.4Opieka paliatywna
    • 7.5Inne zabiegi
  • 8Prognozowanie
  • 9Epidemiologia
  • 10Historia
  • 11Społeczeństwo i kultura
    • 11.1Koszt
    • 11.2Advocacy
    • 11.3Szczególne przypadki
  • 12Badania naukowe
    • 12.1Modele zwierząt
    • 12.2Terapia genowa
    • 12.3Neuroprotekcyjne zabiegi
    • 12.4Przeszczepianie neuronowe
  • 13Referencje
  • 14Linki zewnętrzne

Klasyfikacja

Trudności związane z poruszaniem się w PD są nazywane „parkinsonizmem”, a wiele różnych zaburzeń cechuje parkinsonizm.„Parkinsonizm” definiuje się jako bradykinezę (powolność inicjowania ruchów dobrowolnych, stopniowe zmniejszanie prędkości i zakres powtarzających się działań, takich jak dobrowolne stukanie palcem [19] ) w połączeniu z jednym z trzech innych oznak fizycznych: mięśni ( przewód rurowy lub Koło zębate ) sztywność, drżenie w spoczynku i niestabilność postawy .[20] [21]

Choroba Parkinsona jest najczęstszą formą parkinsonizmu i czasami nazywa się „idiopatycznym parkinsonizmem”, co oznacza parkinsonizm bez identyfikowalnej przyczyny. [22] [23] Identyfikowalne przyczyny parkinsonizmu obejmują toksyny, infekcje, działania niepożądane leków, zaburzenia metaboliczne oraz uszkodzenia mózgu, takie jak udar mózgu. Kilka zaburzeń neurodegeneracyjnych może również występować z parkinsonizmem i czasami określa się jako syndrom „atypowego parkinsonizmu” lub „chorobę Parkinsona” (choroby z parkinsonizmem oraz inne cechy odróżniające ich od PD).Obejmują one wiele zaników w układzie , postępujący porażenie nadjądrowe , zwyrodnienie kory nadnerczy i demencję z ciałami Lewy (DLB). [22] [24]

Naukowcy czasami mówią o chorobie Parkinsona jako synodezopatii (z powodu nieprawidłowej akumulacji białka alfa-synukleinowego w mózgu), aby odróżnić ją od innych chorób neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Alzheimera, gdzie mózg gromadzi białko tau . [25] Istnieje znaczny przekrój kliniczny i patologiczny między taufatami a synukleopatiami. W przeciwieństwie do choroby Parkinsona choroba Alzheimera najczęściej występuje z utratą pamięci, a kardiologiczne objawy choroby Parkinsona (spowolnienie, drżenie, sztywność i niestabilność postawy) nie są normalnymi cechami choroby Alzheimera.

Otępienie z ciałami Lewy’ego jest kolejną synukleopatią i ma bliskie patologiczne podobieństwa z PD, zwłaszcza z podzbiorem przypadków PD z demencją. Związek pomiędzy PD a DLB jest złożony i niekompletny. [26] Mogą reprezentować części continuum o różniących się cechach klinicznych i patologicznych lub mogą okazać się osobnymi chorobami. [26]

Symptomy i objawy

Czarno-biały obraz mezczyzny z PD pochylił SIĘ Do przodu, gdy Idzie.  Widziana żart Z lewej strony i ZA NIM Krzesło.

Człowiek z chorobą Parkinsona wykazującą wyginaną postawę chodzącą na zdjęciu z 1892 r. [27]

Francuski podpis podpisuje "Katarzyna Metzger 13 Octobre 1869"

Pismo odręczne osoby dotkniętych PD [28]

Najbardziej rozpoznawalnymi objawami w chorobie Parkinsona są ruch („silnik”) związany. [29] Często występują także objawy nielecznicze, w tym zaburzeniaautonomiczne , problemy neuropsychiatryczne (nastrój, poznanie, zmiany zachowania lub myśli) oraz zmysły (zwłaszcza zmutowane zmęczenie) i problemy z snem. Niektóre z tych objawów nie-motorycznych mogą występować w czasie diagnozy. [29]

Silnik

W czterech badaniach PD są uważane za kardynalne : drżenie, powolność poruszania się (bradykinezja), sztywność i niestabilność postawy. [29]

Najczęstszym objawem jest spowolnienie drżenia rąk w spoczynku, które zanika podczas dobrowolnego ruchu dotkniętego ramieniem iw głębszych stadiach snu. [29]Zwykle pojawia się tylko w jedną rękę, w końcu dotykając obu rąk w miarę postępu choroby. [29] Częstotliwość drgań PD wynosi od 4 do 6 hertz (cykle na sekundę).Cechą drżenia jest walka z pigułką , tendencja palca wskazującego i kciuka do dotykania i wykonywania razem okrągłego ruchu. [29] [30] Określenie pochodzi z podobieństwa pomiędzy ruchem osób z PD i wczesną techniką farmaceutyczną ręcznego wytwarzania pigułek. [30]

Bradykineza (osłabienie ruchu) występuje we wszystkich przypadkach PD i wynika z zaburzeń w planowaniu motoryki inicjacji ruchów i związana z trudnościami w całym procesie przebiegu ruchu, począwszy od planowania aż po rozpoczęcie ruchu.Wykonanie ruchu sekwencyjnego i jednoczesnego jest zakłócone. Bradykineza jest najbardziej upośledzającym objawem choroby Parkinsona, prowadzącym do trudności związanych z codziennymi zadaniami, takimi jak ubieranie, karmienie i kąpiel. Prowadzi to do szczególnych trudności w prowadzeniu dwóch niezależnych czynności motorycznych w tym samym czasie i może być pogarszana przez stres emocjonalny lub choroby współżyjące. Paradoksalnie pacjenci z chorobą Parkinsona mogą często jeździć na rowerze lub wchodzić po schodach łatwiej niż chodzić na poziomie. Podczas gdy większość lekarzy może łatwo zauważyć bradykinezę, ocena formalna wymaga od pacjenta powtarzania ruchów palcami i stopami. [31]

Sztywność jest sztywnością i oporem na ruch kończyn spowodowany zwiększonym napięciem mięśniowym , nadmiernym i ciągłym skurczem mięśni. [29] W parkinsonizmie sztywność może być jednorodna (” sztywność przewodów rurowych „) lub zapadliny (” sztywność kół zębatych „). [22] [29] [32] [33] Skojarzenie drżenia i zwiększonego tonu uważane jest za źródło sztywności zębatej. [34] Sztywność może wiązać się z bólem stawów; Taki ból jest częstą początkową manifestacją choroby. [29]We wczesnych stadiach choroby Parkinsona sztywność jest często asymetryczna i ma tendencję do oddziaływania na mięśnie szyi i ramion przed mięśniem twarzy i kończyn. [35] Przy postępie choroby sztywność zazwyczaj wpływa na całe ciało i zmniejsza zdolność poruszania się.

Niestabilność postawy jest typowa w późniejszych stadiach choroby, co prowadzi do zaburzenia równowagi i częstych upadków, [36], a także do złamań kości , utraty zaufania i ograniczonej mobilności. [37] Niestabilność jest często nieobecna w początkowych fazach, zwłaszcza u osób młodszych, szczególnie przed wystąpieniem obustronnych objawów. [38] Do 40% osób zdiagnozowanych przez PD może wystąpić upadek i około 10% przypadków może spaść co tydzień, przy czym liczba upadków dotyczy ciężkości PD. [29]

Inne rozpoznawane objawy ruchowe i objawy obejmują zaburzenia chodu i postawy, takie jak świętowanie (szybkie kroki tasowania i postawa z wyprostowaną postacią podczas chodzenia bez kręgosłupa). ZamroŜenie chodu (krótkie aresztowania, gdy stopy wydają się przyklejać do podłogi, zwłaszcza po skręceniu lub zmianie kierunku), niewłaściwy, cichy głos, maskujący wyraz twarzy, a pisma odręczne, które są mniejsze i mniejsze, to inne powszechne znaki. [39]

Neuropsychiatric

Choroba Parkinsona może powodować zaburzenia neuropsychiatryczne , które mogą wahać się od łagodnego do ciężkiego.Obejmuje to zaburzenia poznania, nastroju, zachowania i myśli. [29]

Zaburzenia poznawcze mogą wystąpić we wczesnych stadiach choroby, a czasami przed rozpoznaniem oraz zwiększać częstość występowania choroby. Najczęstszy deficyt poznawczy w PD jest dysfunkcją wykonawczą , która może obejmować problemy z planowaniem, elastyczność poznawcza , myślenie abstrakcyjne, pozyskiwanie reguł, hamowanie niewłaściwych działań , inicjowanie odpowiednich działań, pamięć robocza i kontrolę uwagi . [40] [41] Inne trudności poznawcze tospowolniona szybkość przetwarzania funkcji poznawczych , upośledzenie wyobraźni i zaburzenie percepcji oraz oszacowanie czasu. [40] [41] Niemniej jednak, poprawa pojawia się, gdy wspomnienie wspomaga wskaźniki. Trudności wizualne są również częścią choroby, widzianej na przykład wtedy, gdy osoba jest proszona o przeprowadzenie testów rozpoznawania twarzy i percepcji orientacji rysowanych linii. [40] [41] Osoba z PD ma dwa do sześciu razy większe ryzyko otępienia w porównaniu do populacji ogólnej. [29] [40]

Częstość występowania demencji wzrasta wraz z wiekiem iw mniejszym stopniu czas trwania choroby. Objawy otępienia związane są z obniżoną jakością życia u osób z PD i ich opiekunami , zwiększoną śmiertelnością oraz większym prawdopodobieństwem konieczności opieki w domu opieki . [40]

Zaburzenia kontrolne impulsów, w tym patologiczne hazardu, przymusowe zachowania seksualne, jedzenie obiadowe, zakupy przymusowe i lekkomyślność mogą być spowodowane lekami, szczególnie agonistami dopaminy. Zespół dysregulacji dopaminy – z lekarstwem prowadzącym do przedawkowania – jest rzadkim powikłaniem stosowania lewodopy (Giovannoni, i in., 2000).

Zachowanie i zmiany nastroju są częściej stosowane w PD bez zaburzeń poznawczych niż w populacji ogólnej i są zwykle obecne w PD z demencją. Najczęstszymi trudnościami nastroju są depresja , apatia i niepokój . [29] Ustanowienie rozpoznania depresji jest skomplikowane przez fakt, że język ciała depresji może maskaradować się jako PD, w tym smutną, beztroską twarz, wygląd psa powieszonego, powolny ruch i monotonną mowę. Do 30% osób z PD może wystąpić objawy lęku, począwszy od uogólnionego zaburzenia lęku do fobii społecznej , zaburzeń paniki i zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych .Przyczyniają się do pogorszenia jakości życia i większej nasilenia objawów motorycznych, takich jak fluktuacje włączane / wyłączane lub epizody zamrażania.

Innym zaburzeniem spowodowanym przez leki przeciw chorobie Parkinsona jest skomplikowane powtarzalne, bezcelowe,stereotypowe zachowania zachodzące przez wiele godzin.

Halucynacje lub urojenia występują u około 50% osób z PD w trakcie choroby i mogą zwiastować pojawienie się otępienia.Obejmują one niewielkie halucynacje – „poczucie przejścia” (coś szybko przechodzącego obok osoby) lub „poczucie obecności” (postrzeganie czegoś / kogoś stojącego tylko na boku lub za osobą) – pełne pełne dreszczu, ukształtowane wizualnie Omamy i idee paranoidalne . Halucynacje słuchowe są rzadkie w PD i rzadko są opisywane jako głosy. Uważa się obecnie, że psychoza jest integralną częścią choroby. Psychoza z urojeniami i związanym z tym delirium jest uznanym powikłaniem leczenia leków przeciw chorobie Parkinsona, a także może powodować infekcje dróg moczowych (jak to często występuje u kruchych osób w podeszłym wieku), ale leki i zakażenie to nie jedyne czynniki, a patologia patologii mózgu Lub zmiany neuroprzekaźników lub ich receptorów (np. Acetylocholina, serotonina) również odgrywają rolę w psychozie w PD. [43][44]

Inny

Oprócz objawów neuropsychiatrycznych i motorycznych, PD może pogarszać inne funkcje.

Problemy ze snem są cechą choroby i mogą być pogorszone lekami. Objawy mogą manifestować się jako senność w ciągu dnia (w tym nagłe ataki snu przypominające narkolepsję ), zaburzenia snu REM lub bezsenność . [29] Zaburzenia zachowania REM (RBD), w którym pacjenci wykonują marzenia, czasami urazu lub partnera łóżka, mogą rozpocząć się wiele lat przed rozwojem funkcji motorycznych lub poznawczych PD lub DLB. [45]

Zmiany w autonomicznym układzie nerwowym mogą prowadzić do hipotonii ortostatycznej (niskie ciśnienie krwi po staniu),tłustej skórze i nadmiernym poceniu się, nietrzymania moczu i zmienionej funkcji seksualnej. [29] Zaparcia i zaburzenia opróżniania żołądka (dysmotyczność żołądka) mogą być na tyle poważne, aby powodować dyskomfort, a nawet zagrażać zdrowiu. Zmiany w postrzeganiu mogą obejmować zaburzenia zapachu, zaburzenia widzenia, bóle i parestezje (mrowienie i drętwienie). [29] Wszystkie te objawy mogą wystąpić kilka lat przed diagnozą choroby. [29]

Przyczyny

Czynniki środowiskowe

Ekspozycja na pestycydy i historię urazów głowy powiązano z chorobą Parkinsona (PD), ale ryzyko jest skromne. Nigdy nie paląc papierosów i nigdy nie pijąc napojów kofeinowych, są również związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia PD.[46]

Niskie stężenia moczu w surowicy krwi są związane ze zwiększonym ryzykiem PD. [47]

Genetyka

Struktura kryształów Parkin.

Badania wskazują, że PD jest produktem złożonej interakcji czynników genetycznych iśrodowiskowych . [4] Około 15% osób z PD ma krewnego pierwszego stopniacierpiącego na tę chorobę, [22] i 5% – 10% osób z PD są znane z innych form choroby, które wystąpiły z powodu mutacji w Jeden z kilku konkretnych genów. [48]Ujęcie jednego z tych mutacji genów nie może prowadzić do choroby; Stwarza ona indywidualne zagrożenie, często w połączeniu z innymi czynnikami ryzyka – ale w większości przypadków osoby z tymi mutacjami będą rozwijać PD. [ Potrzebne źródło ]

Geny zaangażowane w rozwój PD obejmują SNCA , LRRK2 , GBA , PRKN , PINK1 ,PARK7 , VPS35 , EIF4G1 , DNAJC13 i CHCHD2 . [49]

Mutacje genu SNCA są ważne w PD, ponieważ białko, które ten gen koduje, alfa-synukleina , jest głównym składnikiem organów Lewy, które gromadzą się w mózgach osób z PD. [48] Stwierdzono, że mutacje niektórych genów, w tym SNCA, LRRK2 i GBA są czynnikami ryzyka dla „sporadycznego” (nie-rodzinnego) PD. [48] Mutacje w genie LRRK2 są najczęstszą przyczyną rodzinnego i sporadycznego PD, co stanowi około 5% osób z rodzinną historią choroby i 3% sporadycznych przypadków. [50] [48] Mutacja w GBA jest największym ryzykiem genetycznym rozwoju choroby Parkinsona. [49]

Kilka genów związanych z chorobą Parkinsona jest zaangażowanych w funkcje lizosomów , organelli, które trawią produkty komórkowe. Sugerowano, że niektóre przypadki PD mogą być spowodowane dysfunkcjami lizosomy, które zmniejszają zdolność komórek do rozkładu alfa-synukleiny. [51]

Patofizjologia

Kilka komórek mózgowych barwiono na Niebiesko.  Najwiekszy neuron o przybliżonej okrągłej formie posiada Znak Budowlany brązowy, okrągły korpus.  Brązowy korpus ma okolo 40% średnicy Komórki, w ktorej SIE pojawia.

Ciało Lewy (barwione brązowo) w komórce mózgowej substantia nigra w chorobie Parkinsona. Brązowym kolorem jest dodatnie barwienieimmunohistochemiczne dla alfa-synukleiny .

Głównymi cechami patologicznymi PD są śmierć komórek w zwojach podstawowych mózgu (do końca życia 70% neuronów dopaminergicznych dopaminergicznych wmateriale nigra pars compacta ) [50] oraz obecności ciał Lewygo (gromadzenie się Białka alfa-synukleinowego ) w wielu pozostałych neuronach. Utratą neuronów towarzyszy śmierć astrocytów ( gwiaździste gwiaździste komórki) i znaczny wzrost liczby mikrogleju (innego rodzaju glejaka) w materiale nigra. [52]

Złożony z Obrazów Trzech, Jeden W górnym rzędzie (określony wag opisie Jako A) Dwa w drugim rzędzie (określany Jako B).  Na górze widac środkowa linie Strzałkowa Mózgu i móżdżku.  Sa Trzy okręgi nałożone wzdłuż PNia Mózgu i strzałka łącząca je od dolu do góry i ciagle w górę i do przodu w kierunku czołowych płatów Mózgu.  Czy kazdego kręgu dołączona JEST linia tekstu: dolna JEST "1. Silnik grzbietu X Nucleus" środkowy "2. Wzmocnienie Jądra", czyli górna JEST "3. substantia Nigra / Ciało migdałowate".  Czwarta linia tekstu Powyżej innych Mowi "4. ...".  Dwa obrazy na dole kompozytu Să obrazami rezonansu magnetycznego (MRI), Jeden na bocznym i drugim poprzecznym, skoncentrowany na Tych samych współrzędnych Mózgu (x = 1, y = -36, z = -49).  Kolorowa plama znacząca Redukcja objętości obejmuje większość PNia Mózgu.

  1. Schematyczne początkowe postępowanie osadów Lewy’ego w pierwszych etapach choroby Parkinsona, zgodnie z propozycją Braaka i współpracowników
  2. Lokalizacja obszaru znacznejredukcji objętości mózgu w początkowym PD w porównaniu z grupą uczestników bez choroby w badaniu neuroobrazowym, w której stwierdzono, że uszkodzeniepędów mózgu może być pierwszym możliwym do zidentyfikowania stadiumneuropatologii PD [53]

Istnieje pięć głównych szlaków w mózgu łączących inne obszary mózgu z zwojami podstawowymi. Są znane jako obwody silnika , okulo-silnikowe , asocjacyjne ,limbiczne i orbitofonalne , z nazwami wskazującymi główny obszar projekcji każdego obwodu. [54] Wszyscy z nich mają wpływ na PD, a ich zaburzenia wyjaśniają wiele objawów choroby, ponieważ te układy są zaangażowane w wiele różnych funkcji, w tym ruch, uwagę i uczenie się. [54] Naukowo, obwód silnika został zbadany najbardziej intensywnie. [54]

Szczególny model konceptualny obwód silnika i jego modyfikacja z PD miał duży wpływ od 1980 r., Chociaż pojawiły się pewne ograniczenia, które doprowadziły do ​​modyfikacji. [54] W tym modelu, zwoje podstawy normalnie wywierają stały hamujący wpływ na szeroki zakres układów silnikowych, uniemożliwiając im aktywność w nieodpowiednim czasie. Kiedy podejmuje się decyzję o konkretnym działaniu,hamowanie jest ograniczone do wymaganego systemu motorycznego, uwalniając go w ten sposób do aktywacji. Dopamina działa w celu ułatwienia tego uwalniania inhibicji, więc wysokie poziomy dopaminy działają korzystnie na aktywność motoryczną, a niskie poziomy dopaminy, takie jak występujące w PD, wymagają większego wysiłku na dany ruch. Tak więc, skutkiem netto zubożenia dopaminy jest spowodowanie hipokinezji , całkowitego zmniejszenia mocy wyjściowej silnika. [54]Narkotyki stosowane w leczeniu PD, na odwrót, mogą powodować nadmierną aktywność dopaminy, co pozwala na aktywowanie układów motorycznych w nieodpowiednich momentach, a tym samym powodować dyskinezy . [54]

Śmierć komórek mózgowych

Istnieje spekulacja kilku mechanizmów, dzięki którym komórki mózgu mogłyby zostać utracone. [55] Jeden mechanizm składa się z nieprawidłowej akumulacji alfa-synukleiny białkowej związanej z ubikwityną w uszkodzonych komórkach. To nierozpuszczalne białko gromadzi się wewnątrz neuronów tworzących inkluzje zwane ciałami Lewy’ego. [50] [56] Według badań Braaka , klasyfikacji choroby na podstawie patologicznych odkryć, ciało Lewy pojawiają się najpierw w węchu zapachowym ,medulla oblongata i pontine tegmentum ; Osoby na tym etapie mogą być bezobjawowe lub mogą mieć wczesne objawy nieleżnicze (takie jak utrata zmysłu zmęczenia, sen lub automatyczna dysfunkcja). W miarę postępu choroby, ciało Lewy rozwija się w materialnej nigrze, w okolicy śródmózgowia i podstawowego przedniego brudu, a na końcu w neokorteksie . [50]Te miejsca mózgu są głównymi miejscami degeneracji neuronów w PD; Jednak ciała Lewy nie mogą powodować śmierci komórek i mogą być chroniące (z nieprawidłowym białkiem odciętym lub odciętym). Inne formy alfa-synukleiny (np.Oligomerów ), które nie są agregowane w ciałach Lewy i neurytach Lewy, mogą być toksycznymi formami białka. [55] [56] U osób z demencją występuje uogólniona obecność ciał Lewy w okolicach korowych. Zwężenia splotu neuropłytkowego i blaszki starcze , charakterystyczne dla choroby Alzheimera , nie są powszechne, chyba że dementowany jest. [52]

Inne mechanizmy śmierci komórkowej obejmują dysfunkcję układu proteazy i lizosomu oraz zmniejszają aktywnośćmitochondrialną . [55] Często obserwuje się gromadzenie się żelaza w materialnej nigrze w połączeniu z wtrąceniami białka.Może to być związane ze stresem oksydacyjnym , agregacją białek i śmiercią neuronów, ale mechanizmy nie są w pełni zrozumiane. [57]

Diagnoza

Lekarz początkowo ocenia chorobę Parkinsona z staranną historią i badaniami neurologicznymi . [29] Ludzie mogą otrzymywać lewodopę, z jakąkolwiek późniejszą poprawą upośledzenia motoryki pomagającą potwierdzić rozpoznanie PD.Odkrycie ciał Lewy’ego w błonie śródmózgowej po autopsji jest zwykle uważane za ostateczny dowód, że dana osoba miała PD. Przebieg kliniczny choroby w czasie może ujawnić, że nie jest to choroba Parkinsona, wymagająca okresowego przeglądu klinicznego w celu potwierdzenia dokładności diagnozy. [29] [58]

Innymi przyczynami, które mogą przyczyniać się do parkinsonizmu są: udar i leki. [58] Należy wykluczyć zespoły zespołu Parkinson plus, takie jak postępujący porażenie nadjądrowe i zatorowość wielu zespołów . [29] Leki przeciw chorobie Parkinsona są zazwyczaj mniej skuteczne w kontrolowaniu objawów w zespołach Parkinson plus. Szybsze progresje, wczesna dysfunkcja poznawcza lub niestabilność postawy, minimalny drżenie lub symetria w momencie wystąpienia może wskazywać na chorobę Parkinsona plus, a nie sam PD. [59] Formy genetyczne o autosomalnym dominującym lub recesywnym wzorze dziedziczenia są czasami określane jako rodzinna choroba Parkinsona lub parkinsonizm rodzinny. [22]

Organizacje medyczne stworzyły kryteria diagnostyczne w celu ułatwienia i ujednolicenia procesu diagnozowania, zwłaszcza we wczesnych stadiach choroby. Najbardziej powszechnie znanymi kryteriami są brytyjski bank mózgowy Queen Square Brain for Neurological Disorders oraz US National Institute of Neurological Disorders and Stroke . Kryteria Kryzysu Królowej Banku Mózgu wymagają spowolnienia ruchu (bradykinezy) oraz sztywności, drżenia spoczynkowego lub niestabilności postawy. Inne możliwe przyczyny tych objawów należy wykluczyć. Wreszcie w trakcie lub w trakcie ewolucji wymagane są trzy lub więcej następujących cech podtrzymujących: jednostronny początek, drżenie w spoczynku, progresja w czasie, asymetria objawów motorycznych, odpowiedź na lewodopę przez co najmniej pięć lat, przebieg kliniczny co najmniej dziesięciu lat i Pojawienie się dyskinezy wywołanych spożyciem nadmiernej lewodopy. [60]

Gdy diagnoza PD jest sprawdzana przez autopsję, eksperci z zaburzeniami poruszania się są średnio o 79,6% dokładniejsi przy pierwszej ocenie i dokładnie o 83,9% po dokładnym rozpoznaniu w trakcie badania następczego. Po diagnozie klinicznej wykonywanej głównie u osób nie badanych sprawdza się przez autopsję, średnia dokładność to 73,8%. Ogólnie rzecz biorąc, 80,6% diagnoz PD jest prawidłowe, a 82,7% diagnoz przy użyciu kryteriów Banku Mózgu jest dokładne. [61]

Grupa zadaniowa Międzynarodowego Towarzystwa Chorych na Stwardnienie Płodności i Przemieszczania Ruchu (MDS) zaproponowała kryteria diagnostyczne dotyczące choroby Parkinsona, a także kryteria badawcze do diagnozowania chorobynadprądowej , ale będą wymagały potwierdzenia zgodności z bardziej ustalonymi kryteriami. [62] [63]

Imaging

Kontrola tomografii komputerowej (CT) osób z PD zwykle wydaje się prawidłowa. [64] MRI stało się bardziej dokładne w diagnozowaniu choroby w czasie, w szczególności w wyniku sekwencji T2 * i SWI wrażliwej na żelazo przy natężeniu pola magnetycznego wynoszącym co najmniej 3T, z których oba mogą wykazać brak charakterystycznego obrazowania „połknięcia ogona” Wzór w obrębie czworokątnego materialii nigra . [65] W metaanalizie, brak tego wzorca był 98% wrażliwy i 95% specyficzny dla choroby. [66] Dyfuzja MRI wykazywała potencjał w rozpoznawaniu zespołów PD i Parkinson plus, chociaż jego wartość diagnostyczna jest nadal badana. CT i MRI są również wykorzystywane do wykluczania innych chorób, które mogą być wtórnymi przyczynami parkinsonizmu, najczęściej zapaleniem mózgu i przewlekłym niedowładem niedokrwiennym , a także rzadziej występującymi podmiotami, takimi jak nowotwory zarodkowe podstawy i wodoszczelność . [64]

Aktywność związanych z dopaminą w zwojach Podstawy Mózgu Moze Być mierzone bezpośrednio oo PET jaSPECTskanowania. Stwierdzenie zmniejszonej Aktywności dopaminy w jądrach podstawnych związane mozna wykluczyć parkinsonizmu polekowego, ale zmniejszone Podstawowej Aktywności dopaminy związane zwojów widac zarówno zaburzeń Parkinsona-plus PD wiec te skanowanie Nie JEST niezawodny pod względem rozróżniania PD od innych neurodegeneracyjne przyczyn parkinsonizmu. [64]

Zapobieganie

Ćwiczenia w Wieku średnim moze zmniejszyć ryzyko Choroby Parkinsona w późniejszym życiu. [11] Kofeinawystępuje rowniez ochronna większego zmniejszenia ryzyka występującym większej spożyciem kofeiny napojów, takich Jak kawa. [67] Ludzie, którzy pala papierosy LUB używają bezdymnego tytoniu Să mniej prawdopodobne niz u osob niepalących PD rozwijać, a Tym bardziej jeden wykorzystywane Tytoniu, tym mniej prawdopodobne JEST, Ze ABY rozwijać PD. Nie wiadomo, co leży u Podstaw Tego zjawiska. Palenie tytoniu moze faktycznie przewlekłych PRZED PD, LUB Moze Być, ZE nieznany czynnik zarówno zwiększa ryzyko PD i powoduje awersję zrobić tytoniu LUB ułatwia zamknąć używania tytoniu. [68]

Przeciwutleniacze , takie jak witaminy C i E , zostały zaproponowane w celu ochrony przed chorobą, ale wyniki badań były sprzeczne i nie wykazano pozytywnego efektu. [69] Wyniki dotyczące kwasów tłuszczowych i tłuszczowych były sprzeczne, z różnymi badaniami dotyczącymi skutków ubocznych, skutkami zwiększającymi ryzyko lub bez skutków. [69] Istnieją wstępne wskazania, że ​​stosowanie leków przeciwzapalnych i blokerów kanałów wapniowych może być ochronne. [4] Metaanaliza przeprowadzona w 2010 r. Wykazała, że niesteroidowe leki przeciwzapalne (oprócz aspiryny ) były związane z co najmniej 15-procentową (w dłuższym i długim okresie regularnym) zmniejszeniem częstości występowania choroby Parkinsona. [70]

Zarządzanie

Leczenie farmakologiczne choroby Parkinsona

Nie ma lekarstwa na chorobę Parkinsona, ale leki, operacje i leczenie fizyczne mogą zapewnić ulgę i są znacznie skuteczniejsze niż leki dostępne w innych zaburzeniach neurologicznych, takich jak choroba Alzheimera, choroba neuronów ruchowych, zespół Parkinson plus i stwardnienie rozsiane. Głównymi rodzinami leków użytecznych w leczeniu objawów motorycznych są lewodopa (zawsze w połączeniu zinhibitorem dopa-dekarboksylazy, a czasem także inhibitorem COMT ), agonistami dopaminy i inhibitorami MAO-B . Etap choroby i wiek w momencie rozpoznania choroby określają, która grupa jest najbardziej przydatna. [71]

Można wyróżnić trzy etapy: początkowy etap, w którym osoba z PD wykształciła już pewną niepełnosprawność wymagającą leczenia farmakologicznego, drugi etap związany z powstawaniem powikłań związanych z użyciem lewodopy, a trzeci etap, gdy objawy niezwiązane z niedoborem dopaminy lub lewodopą Leczenie może przeważać. [72]

Leczenie w pierwszym etapie ma na celu optymalne zresetowanie między kontrolą objawów a efektami ubocznymi leczenia.Początek leczenia lewodopą można odroczyć początkowo stosując inne leki, takie jak inhibitory MAO-B i agoniści dopaminy, w nadziei na opóźnienie wystąpienia powikłań wynikających z zastosowania lewodopy. [73] Jednakże lewodopa jest nadal najskuteczniejszym sposobem leczenia objawów motorycznych PD i nie powinna być opóźniona u pacjentów, u których jakość życia została obniżona przez wymienione objawy. Dyskinezy związane z lefodopą korelują silniej z czasem trwania i nasilenia choroby niż czas trwania leczenia lewodopą, więc opóźnienie w leczeniu może nie zapewniać znacznie dłuższego czasu bez dyskinezy niż wczesnego stosowania. [74]

W drugim etapie celem jest zmniejszenie objawów PD, kontrolując jednocześnie fluktuacje wpływu leku. Nagłe wycofywanie z leków lub nadmierne użycie musi być kontrolowane. [73] Gdy leki doustne nie wystarcza do kontrolowania objawów, mogą być użyte, chirurgia, stymulacja mózgu, podanie podskórne wlewu apomorfiny i pompy dopłodowej. Trzeci etap przedstawia wiele wyzwań wymagających różnych metod leczenia objawów psychiatrycznych, hipotonii ortostatycznej, dysfunkcji pęcherza moczowego itd. [75] W końcowych stadiach choroby świadczona jest opieka paliatywna w celu poprawy jakości życia. [76]

Leki

Levodopa

Objawy ruchowe PD są skutkiem zmniejszonej produkcji dopaminy w zwojach podstawowych mózgu. Dopamina nie przekracza bariery krew-mózg , dlatego nie można jej uznać za lek, który zwiększa wyczerpany poziom dopaminy w mózgu.Jednakże prekursor dopaminy, lewodopy, może przechodzić przez mózg, gdzie można go łatwo przekształcić w dopaminę, a podawanie lewodopy tymczasowo zmniejsza objawy ruchowe PD. Levodopa jest najszerzej stosowanym leczeniem PD od ponad 40 lat. [73]

Tylko 5-10% lewodopy przekracza barierę krew-mózg. Większość pozostałości jest metabolizowana do dopaminy gdzie indziej w organizmie, powodując różne skutki uboczne, w tym nudności , wymioty i niedociśnienie ortostatyczne . [77]Karbidopa i benserazyd to inhibitory dekarboksylazy Dopa, które nie przekraczają bariery krew-mózg i hamują przemiany lewodopy w dopaminę poza mózg, zmniejszając efekty uboczne i poprawiając dostępność lewodopy do przejścia do mózgu.Jedna z tych leków jest zwykle przyjmowana wraz z lewodopą, często w połączeniu z lewodopą w tej samej pigułce. [78]

Lewodopa prowadzi długoterminowo do powstawania powikłań: ruchy mimowolne zwane dyskinezami i wahania skuteczności leków. [73] W przypadku wystąpienia fluktuacji, osoba może cyklicznie przechodzić przez fazy z dobrą odpowiedzią na leki i zmniejszyć objawy PD (stan „na”) oraz fazy z niską odpowiedzią na leki i znaczne objawy PD (stan „wyłączony”). [73]Stosowanie niższych dawek lewodopy może zmniejszyć ryzyko i nasilenie tych powikłań wywołanych przez lewodopę. [79]Dawna strategia zmniejszania dyskinezy i fluktuacji związanych z lewodopą polegała na odstawieniu leku lewodopa przez pewien czas. Jest to zniechęcane, ponieważ może powodować niebezpieczne skutki uboczne, takie jak zespół neuroleptyczny złośliwego układu nerwowego . [73] Większość osób z PD będzie w końcu potrzebowała lewodopy, a później rozwinie fluktuacje i dyskinezy wywoływane przez levodopę. [73]

Istnieją levodopa w kontrolowanym uwalnianiu . Starsze preparaty lewodopy o kontrolowanym uwalnianiu mają słabe i niewiarygodne wchłanianie i biodostępność oraz nie wykazują udoskonalonej kontroli objawów motorycznych lub zmniejszenia powikłań związanych z levodopą w porównaniu z preparatami o natychmiastowym uwalnianiu. Nowszy preparat lewodopu o przedłużonym uwalnianiu wydaje się być bardziej skuteczny w zmniejszaniu fluktuacji, ale u wielu pacjentów utrzymują się problemy. Wlewy do podawania lewodopy (Duodopa) mogą powodować uderzające poprawę fluktuacji w porównaniu z doustną lewodopą, gdy wahania wynikają z niewystarczającego wychwytu wywołanego przez gastroparezę .Prowadzone są inne preparaty doustne, dłużej działające, a inne sposoby podawania (wdychane, przezskórne) są opracowywane. [78]

Inhibitory COMT

Tolcapon hamuje aktywność COMT , enzym, który rozkłada dopaminę. [73] Stosowano go w celu uzupełnienia lewodopy;Jednak jego przydatność jest ograniczona przez możliwe powikłania, takie jak uszkodzenie wątroby. Podobnie skuteczny lek,entakapon , nie powodował istotnych zmian w funkcji wątroby. [73] Licencjonowane preparaty zawierające entakapon zawierają sam entakapon lub w połączeniu z karbidopą i lewodopą. [73]

Agonistów dopaminy

Kilka agonistów dopaminy, które wiążą się z receptorami dopaminy w mózgu, mają podobny wpływ na lewodopę. [73]Początkowo były one stosowane w terapii uzupełniającej lewodopę u osób cierpiących na powikłania levodopy (wahania i dyskinezy); Obecnie są one stosowane głównie jako pierwsza terapia objawów motorycznych PD w celu opóźnienia rozpoczęcia terapii lewodopą, co opóźnia powstawanie powikłań lewodopy. [73] [80] Agoniści dopaminy obejmująbromocriptynę , pergolid , pramipeksol , ropinirol , piribedil , kabergolinę , apomorfinę i lisurid .

Chociaż agonista dopaminy jest mniej skuteczny niż lewodopa w zwalczaniu objawów motorydalnych, są one zazwyczaj wystarczająco skuteczne w leczeniu tych objawów w pierwszych latach leczenia. Dyskineza związana z agonistami dopaminy jest rzadka u osób młodszych, u których występuje PD, ale wraz z innymi powikłaniami częściej spotyka się ze starszym wiekiem. [22] Takimi agonistami dopaminy są preferowane leczenie początkowe w przypadku młodszego PD, a lewodopa jest preferowana w przypadku starszego PD. [22]

Agoniści dopaminy wytwarzają znaczne, choć zwykle łagodne, skutki uboczne, takie jak senność , omamy, bezsenność, nudności i zaparcia. Czasami efekty uboczne wydają się nawet przy minimalnej klinicznie skutecznej dawce, co prowadzi lekarz do szukania innego leku. Agoniści byli związani z zaburzeniami kontroli impulsów (takimi jak: przymusowa aktywność seksualna, jedzenie, hazard i zakupy) jeszcze mocniej niż lewodopa. [81] Są droższe niż lewodopa. [22]

Apomorfina , nie-doustnie agonista dopaminy, może być stosowany w celu zmniejszenia okresów wydzielania i dyskinezy w późnym PD. [73] Jest on podawany przez przerywane zastrzyki lub ciągłe wlewy podskórne . [73] Ponieważ wtórne efekty, takie jak zamieszanie i omamy są powszechne, osoby otrzymujące leczenie apomorfiną powinny być uważnie monitorowane. [72]Dwóch agonistów dopaminy, które są podawane przez plastry do skóry ( lisurid i rotygotina ) i są przydatne u osób w początkowych fazach i prawdopodobnie w celu kontrolowania stanów tych stanów zaawansowanych. [82]

Inhibitory MAO-B

Inhibitory MAO-B ( safinamid , selegilina i rasagilina ) zwiększają ilość dopaminy w zwojówkach podstawnych poprzez zahamowanie aktywności oksydazy monoaminowej B (MAO-B), enzymu, który rozkłada dopaminę. Podobnie jak agoniści dopaminy, ich stosowanie może opóźnić rozpoczęcie terapii lewodopą we wczesnej chorobie, ale inhibitory MAO-B wywołują bardziej niekorzystne efekty i są mniej skuteczne niż lewodopa w zwalczaniu objawów motorydalnych. W fazie zaawansowanej niewielka jest ich skuteczność, chociaż wyniki sugerują, że są użyteczne w celu zmniejszenia wahań między okresami włączenia i wyłączenia. [73] Wstępne badanie wykazało, że selegilina w skojarzeniu z lewodopą zwiększa ryzyko śmierci, ale później okazało się, że nie jest to udowodnione. [73]

Inne leki

Inne leki, takie jak amantadyna i leki przeciwcholinergiczne mogą być użyteczne w leczeniu objawów motorycznych. Jednakże dowody wspierające ich nie mają jakości, więc nie są to pierwsze zabiegi. [73] Oprócz objawów motorycznych, PD towarzyszy wiele różnych objawów. Do rozwiązywania niektórych z tych problemów stosowano wiele leków. [83] Przykładami są zastosowanie kwetiapiny w leczeniu psychozy, inhibitorów cholinoesterazy w demencji, a modafinilu w ciągu dnia na senność. [83] [84]

Chirurgia

Umiejscowienie elektrody w mózgu. Głowa jest stabilizowana w ramce dozabiegu stereotaktycznego .

Leczenie objawów motorycznych w chirurgii było kiedyś powszechną praktyką, ale od czasu odkrycia lewodopy liczba operacji spadła. Badania przeprowadzone w ciągu ostatnich dziesięcioleci doprowadziły do ​​znacznych postępów w technikach chirurgicznych, tak że zabiegi chirurgiczne są ponownie stosowane u osób z zaawansowanym PD, u których terapia lekiem nie jest już wystarczająca. [85] Chirurgia PD może być podzielona na dwie główne grupy: stymulacja lesistyczna i głęboka mózg (DBS). Obszarami docelowymi DBS lub uszkodzeniami są: klatka piersiowa , globus pallidus lub jądro subtaliczne . [85] Głęboka stymulacja mózgu jest najczęściej stosowanym zabiegiem chirurgicznym, opracowanym w latach osiemdziesiątych przez Alima Louisa Benabida i innych. Obejmuje implantację urządzenia medycznego zwanego neurostymulatorem , który wysyła impulsy elektryczne do określonych części mózgu. DBS zaleca się u osób z PD z zaburzeniami motorycznymi i drżeniem, które są niewłaściwie kontrolowane przez leki, lub u osób nietolerujących leków, o ile nie mają poważnych problemów neuropsychiatrycznych . [86] Inne, mniej powszechne, terapie chirurgiczne obejmują umyślne powstawanie zmian w celu zahamowania nadmiernej aktywności poszczególnych obszarów podkorowych . Na przykład, pallidotomia polega na chirurgicznym zniszczeniu globus pallidus w celu kontrolowania dyskinezy. [85]

Rehabilitacja

Programy ćwiczeń są zalecane u osób z chorobą Parkinsona. [11] Istnieją pewne dowody, że problemy rehabilitacji mowy lub poruszania się mogą poprawić, chociaż badania są rzadkie i niskiej jakości. [87] [88] Regularne ćwiczenia fizyczne z lub bezfizycznej terapii mogą być korzystne dla utrzymania i poprawy mobilności, elastyczności, siły, szybkości chodu i jakości życia.[88] Kiedy wykonywany jest program ćwiczeń pod nadzorem fizjoterapeuty, występuje więcej ulepszeń w objawach motorycznych, funkcji umysłowych i emocjonalnych, codziennych czynności życiowych i jakości życia w porównaniu do samodzielnego nadzoru w domu. [89] W odniesieniu do poprawy elastyczności i zakresu ruchu osób doświadczającychsztywności , uogólnione techniki relaksacyjne, takie jak delikatne kołysanie, powodują zmniejszenie nadmiernego napięcia mięśni. Inne skuteczne techniki promujące relaks to powolne ruchy obrotowe kończyn i tułowia, rytmiczna inicjacja,diaphragmatic breathing i techniki medytacji . [90] Jeśli chodzi o chód i zajęcie się wyzwaniami związanymi z chorobą, takimi jak hipokineza (powolność poruszania się), tasowanie i zmniejszenie wahania ramienia; Fizjoterapeuci mają różne strategie poprawiające funkcjonalną mobilność i bezpieczeństwo. Obszary zainteresowania chodzeniem podczas programów rehabilitacji koncentrują się na, ale nie ograniczając się do poprawy szybkości chodu, podstawy wsparcia, długości kroku, ramienia i ramienia wahadłowego. Strategie obejmują wykorzystanie sprzętu wspomagającego (chodzenie po biegunach i bieżni), werbalne cueing (ręczne, wizualne i słuchowe), ćwiczenia (marsz i wzorce PNF) oraz zmieniające się środowiska (powierzchnie, wejścia, otwarte a zamknięte). [91] Wzmacniające ćwiczenia wykazały poprawę siły i sprawności ruchowej u osób z pierwotną osłabieniem mięśni i słabością związaną z bezczynnością z łagodną do umiarkowanej chorobą Parkinsona.Jednak raporty wykazują znaczną interakcję między siłą a czasem przyjmowania leków. Dlatego też zaleca się, aby osoby z PD powinny ćwiczyć ćwiczenia od 45 minut do jednej godziny po podaniu leków, gdy są w najlepszym wydaniu. [92] Również ze względu na napięte do przodu postawy i dysfunkcje układu oddechowego w zaawansowanej chorobie Parkinsona głębokie membranowe ćwiczenia oddechowe są korzystne dla poprawienia mobilności klatki piersiowej i zdolności życiowych. [93]Ćwiczenia mogą poprawić zaparcia. [10]

Jednym z najbardziej rozpowszechnionych metod leczenia zaburzeń mowy związanych z chorobą Parkinsona jest leczenie głosowe Lee Silverman (LSVT). [87] [94] Terapia mowy, a konkretnie LSVT może poprawić mowę. [87] Terapia zajęciowa (OT) ma na celu promowanie zdrowia i jakości życia, pomagając osobom chorym w jak największej liczbie codziennych czynności życiowych . [87] Niewiele badań na temat skuteczności OT i ich jakość jest niewielkie, chociaż istnieją pewne wskazania, że ​​mogą one poprawić zdolności motoryczne i jakość życia na czas trwania terapii. [87] [95]

Opieka paliatywna

Opieka paliatywna jest specjalistyczną opieką medyczną osób z poważnymi chorobami, w tym z chorobą Parkinsona. Celem tej specjalności jest poprawa jakości życia zarówno dla osób cierpiących na chorobę Parkinsona jak i rodziny, zapewniając ulgę w objawach, bólu i stresie chorób. [96] Ponieważ choroba Parkinsona nie jest chorobą utwardzoną, wszystkie zabiegi skupiają się na spowolnieniu i poprawie jakości życia, a zatem są paliatywne. [97]

Opieka paliatywna powinna być zaangażowana wcześniej, a nie później w trakcie choroby. [98] [99] Specjaliści opieki paliatywnej mogą pomóc w objawach fizycznych, czynnikach emocjonalnych, takich jak utrata funkcji i miejsc pracy, depresja, strach i problemy egzystencjalne. [98] [99] [100]

Wraz z oferowaniem emocjonalnego wsparcia zarówno pacjentowi jak i rodzinie, opieka paliatywna odgrywa ważną rolę w realizacji celów opieki. Osoby z chorobą Parkinsona mogą mieć wiele trudnych decyzji w miarę postępu choroby, takich jak pragnienie podawania rurki , nieinwazyjnego wentylatora i tracheostomii ; Życzenia za lub z resuscytacją krążeniowo-oddechową ; I kiedy należy używać opieki hospicyjnej . [97] Członkowie zespołu opieki paliatywnej mogą pomóc odpowiedzieć na pytania i kierować pacjentami z chorobą Parkinsona na te skomplikowane i emocjonalne tematy, aby pomóc im podjąć najlepszą decyzję w oparciu o własne wartości. [99] [101]

Inne zabiegi

Mięśnie i nerwy, które kontrolują proces trawienia, mogą mieć wpływ na PD, co powoduje zaparcia i gastroparezę (pokarm pozostający w żołądku przez dłuższy okres niż zwykle). [10] Zalecana jest zbilansowana dieta, oparta na okresowych ocenach żywieniowych, i powinna być zaprojektowana w celu uniknięcia utraty wagi lub zwiększenia jego masy i zminimalizowania konsekwencji zaburzeń czynności żołądkowo-jelitowej. [10] W miarę postępu choroby mogą pojawić się trudności w połykaniu (dysfagia ). W takich przypadkach korzystne może być stosowanie środków zagęszczających do spożycia cieczy i pozycji stojącej podczas jedzenia, przy czym oba środki zmniejszają ryzyko dławienia. Gastrostomia do dostarczania żywności bezpośrednio do żołądka jest możliwa w ciężkich przypadkach. [10]

Lewodopa i białka wykorzystują ten sam system transportu w jelitach i barierę krew-mózg, konkurując jednocześnie o dostęp.[10] Kiedy są one razem, prowadzi to do zmniejszenia skuteczności leku. [10] Dlatego też, gdy wprowadza się lewodopę, zaleca się nadmierne spożycie białka i zaleca się dobrą dietę śródziemnomorską . W zaawansowanych stadiach zaleca się również podobne spożycie produktów o niskiej zawartości białka, takich jak chleb lub makaron. [10] Aby zminimalizować interakcje z białkami, lewodopę należy przyjmować 30 minut przed posiłkiem. [10] Jednocześnie, schematy dla PD ograniczają białka podczas śniadania i obiadu, co pozwala na spożycie białka wieczorem. [10]

Powtarzalna transkryminalna stymulacja magnetyczna czasowo poprawia dyskinezę wywoływaną przez lewodopę. [102] Jego użyteczność w PD jest otwartym tematem badawczym [103], chociaż ostatnie badania nie wykazały wpływu rTMS. [104] Kilkaskładników odżywczych zaproponowano jako możliwe zabiegi; Jednakże nie ma dowodów na to, że witaminy lub dodatki do żywności poprawiają objawy. [105] Nie ma dowodów na to, że akupunktura i praktyka Qigong lub T’ai chi mają wpływ na przebieg choroby lub objawy. Konieczne są dalsze badania nad żywotnością Tai chi w celu uzyskania równowagi lub umiejętności motorycznych. [106] [107] [108] Fasola Fava i fasola aksamitna są naturalnymi źródłami lewodopy i są spożywane przez wiele osób z PD. Chociaż wykazały one skuteczność w badaniach klinicznych, [109], ich spożycie nie jest wolne od ryzyka. Opisano zagrażające życiu reakcje niepożądane, takie jak zespół neuroleptyczny złośliwy . [110] [111]

Rokowanie

Globalny ciężar choroby Parkinsona, mierzony wlatach życia skorygowanych o niepełnosprawnośćna 100 000 mieszkańców w 2004 roku

PD niezmiennie postępuje z czasem. Metodą oceny ciężkości, znaną jakoskalę klasyfikacji chorób Parkinsona (UPDRS) jest najczęściej stosowana metryka do badań klinicznych. Czasami używany jest też zmodyfikowana wersja znana jako MDS-UPDRS. Znana była również starsza metoda skalowania znana jako skali Hoehn i Yahr (wydana pierwotnie w 1967 r.)Oraz podobna skala znana jako zmodyfikowana skali Hoehn i Yahr. Skala Hoehn i Yahr definiuje pięć podstawowych etapów postępu.

Objawy motoryczne, jeśli nie leczone, postępują agresywnie we wczesnych stadiach choroby i powoli później. Osoby, które nie poddają się terapii, powinny stracić samodzielną chęć po średniej ośmiu latach i po dziesięciu latach spać po łóżka. [112] Niemniej w dzisiejszych czasach rzadkie jest znalezienie nietrafionych ludzi. Leki poprawiły prognozowanie objawów motorycznych, a zarazem nowe źródło niepełnosprawności ze względu na niepożądane działanie lewodopy po latach używania. U osób stosujących lewodopę czas progresji objawów do etapu dużej zależności od opiekunów może wynosić ponad 15 lat. [112] Trudno jednak przewidzieć, jaka choroba zajmie się danej osobie. [112] Wiek jest najlepszym wskaźnikiem progresji choroby. Stopień spadku motorycznego jest większy u osób z mniejszym zaburzeniem w czasie diagnozy, natomiast upośledzenie funkcji poznawczych jest częściej u osób, które mają ponad 70 lat w momencie wystąpienia objawów. [55]

Ponieważ obecne terapie poprawiają objawy motoryczne, niepełnosprawność obecnie jest związana głównie z cechami niezwiązanymi z ruchem choroby. [55] Niemniej jednak związek między postępem choroby a niepełnosprawnością nie jest liniowy. Niepełnosprawność jest początkowo związana z objawami motorycznymi. [112] W miarę postępu choroby, niepełnosprawność jest bardziej związana z objawami motorycznymi, które nie reagują odpowiednio na leki, takie jak trudności w połykaniu / mowie, problemy z chód / równowaga; A także do powikłań wywoływanych przez lewodopę, które występują u 50% osób po 5 latach stosowania lewodopy. [112] Wreszcie, po dziesięciu latach większość osób chorych ma zaburzenia autonomiczne, problemy ze snem, zmiany nastroju i spadek funkcji poznawczych. [112] Wszystkie te objawy, zwłaszcza spadek funkcji poznawczych, znacznie zwiększają niepełnosprawność. [55] [112]

Oczekiwana długość życia osób z PD jest zmniejszona. Wskaźniki śmiertelności wynoszą około dwukrotnie mniej niż u osób bez zaburzeń. [112] Zmniejszenie funkcji poznawczych i otępienia, starość w momencie wystąpienia, stan zaawansowania choroby oraz problemy z połykaniem są czynnikami ryzyka śmiertelności. Z drugiej strony, schemat choroby charakteryzujący się przede wszystkim drżeniem, w przeciwieństwie do sztywności, przewiduje lepsze przeżycie. [112] Śmierć z powodu zapalenia płuc spowodowanych aspiracją jest dwukrotnie częstsza u osób z PD, jak u zdrowych populacji. [112]

W 2013 r. PD spowodowało około 103 000 zgonów na całym świecie, z 44 000 zgonów w 1990 r. [113] W tym czasie wskaźnik śmiertelności wzrósł ze średniej od 1,5 do 1,8 na 100 000. [113]

Epidemiologia

Zgony z chorobą Parkinsona na milion osób w 2012 roku

  0-1
  2-4
  5-6
  7-8
  9-10
  11-12
  13-17
  18-36
  37-62
  63-109

PD jest drugim najbardziej rozpowszechnionym zaburzeniem neurodegeneracyjnym po chorobie Alzheimera i dotyka około 7 milionów osób na całym świecie oraz jednego miliona osób w Stanach Zjednoczonych. [36] [69] Udział w populacji w danym momencie wynosi około 0,3% w krajach uprzemysłowionych. PD jest częściej stosowany u osób w podeszłym wieku i wzrasta z 1% w wieku powyżej 60 roku życia do 4% populacji powyżej 80. [69] Średni wiek rozpoczęcia choroby wynosi około 60 lat, chociaż 5-10% przypadków, Zaklasyfikowany jako młody PD, zaczyna się w wieku od 20 do 50 lat [22]. PD może być mniej rozpowszechniony u osób pochodzenia afrykańskiego i azjatyckiego, chociaż stwierdzenie to jest kwestionowane. [69] Niektóre badania sugerują, że jest to częstsze u mężczyzn niż kobiet, ale inne nie zdołały wykryć żadnych różnic między dwoma płciami. [69] Liczba nowych przypadków rocznie PD wynosi od 8 do 18 na 100 000 osób. [69]

Zaproponowano wiele czynników ryzyka i czynników ochronnych, czasami w odniesieniu do teorii dotyczących możliwych mechanizmów choroby, jednakże nie znaleziono dowodów empirycznych. Gdy przeprowadzono badania epidemiologiczne w celu sprawdzenia zależności pomiędzy danym czynnikiem a PD, były często błędne, a ich wyniki w niektórych przypadkach były sprzeczne. [69] Najczęściej powtarzanymi związkami są zwiększone ryzyko PD u osób narażonych na działanie pestycydów i zmniejszone ryzyko dla palaczy. [69]

Historia

Jean-Martin Charcot , który wniósł ważny wkład w zrozumienie choroby i zaproponował jej obecne imię honorujące Jamesa Parkinsona

Kilka wczesnych źródeł, w tym papirus egipski , Ayurvedic medical treatise, Biblia i pismaGalena opisują objawy przypominające PD. [114] Po Galen nie ma żadnych odniesień jednoznacznie związanych z PD do 17 wieku. W XVII i XVIII wieku kilku autorów napisało o elementach choroby, w tym Sylvius , Gaubius , Hunter i Chomel . [114] [115] [116]

W 1817 roku angielski lekarz, James Parkinson , opublikował esej zgłaszający sześć przypadków porażenia agitów. [15] Esej na wstrząsające porażenie opisywał charakterystyczną drżenie spoczynkowe, nieprawidłową postawę i chód, paraliż i zmniejszoną siłę mięśni oraz sposób, w jaki choroba postępuje z upływem czasu. [13] [117] Wczesni neurolodzy, którzy dokonali dalszych uzupełnień wiedzy na temat choroby obejmująTrousseau , Gowers , Kinnier Wilson i Erb , a zwłaszcza Jean-Martin Charcot , których badania między 1868 a 1881 r. Były punktem orientacyjnym w rozumieniu choroba. [15]Pośród innych postępów dokonał rozróżnienia między sztywnością, słabością i bradykinezą.[15] Poparł również zmianę nazwiska choroby na cześć Jamesa Parkinsona. [15]

W 1912 roku Frederic Lewy opisał mikroskopijne cząsteczki w dotkniętych mózgach, zwanych później ” ciałami Lewy’ego „. W 1919 roku Konstantin Tretiakoff poinformował, że istotna nigra była główną strukturą mózgową dotkniętą, ale odkrycie to nie było powszechnie akceptowane dopóki nie zostanie potwierdzone przez kolejne badania opublikowane przezRolfa Hasslera w 1938 r. [15] Podstawowe biochemiczne zmiany w mózgu Zostały zidentyfikowane w latach pięćdziesiątych XX wieku, głównie w wyniku pracy Arvida Carlssonana neuroprzekaźnikach dopaminy i Oleh Hornykiewicza na temat jego roli w PD. W 1997 r. Stwierdzono, że alfa-synukleina jest głównym składnikiem ciała Lewy przez Spillantiniego , Trojanowskiego , Goederta i innych. [56]

Leki przeciwcholinergiczne i chirurgia (uszkodzenie szlaku kory nadnerczy lub niektóre struktury zwojów podstawy) były jedynymi zabiegami aż do pojawienia się lewodopy, co znacznie obniżyło ich użycie. [115] [119] Levodopa po raz pierwszy zsyntetyzował w 1911 roku przez Kazimierza Funta , ale mało uwagi poświęcił do połowy XX wieku. Weszła w praktykę kliniczną w 1967 r. I doprowadziła do rewolucji w zarządzaniu PD. [118] [120] Pod koniec lat 80-tych głębokie stymulowanie mózgu wprowadzone przez Alim Louisa Benabida i kolegów z Grenoble , Francja, okazało się możliwe do leczenia. [121]

Społeczeństwo i kultura

Koszt

Logo „świadomości Parkinsona” z czerwonym symbolem tulipana.

Koszty PD dla społeczeństwa są wysokie, ale dokładne obliczenia są trudne ze względu na kwestie metodyczne w badaniach i różnice między krajami. [122] Szacuje się, że koszt roczny w Wielkiej Brytanii wynosi od 449 milionów do 3,3 miliarda funtów, podczas gdy koszt jednego pacjenta na rok w USA wynosi około 10 000 USD, a całkowite obciążenie wynosi około 23 miliardów dolarów. [122]Największy udział kosztów bezpośrednich pochodzi z opieki szpitalnej i domów opieki, a udział pochodzący z leków jest znacznie niższy. [122] Koszty pośrednie są wysokie, ze względu na mniejszą wydajność i obciążenie opiekunów. [122] Oprócz kosztów ekonomicznych, PD obniża jakość życiachorych i ich opiekunów. [122]

Rzecznictwo

11 kwietnia, urodziny Jamesa Parkinsona, został wyznaczony jako Dzień Światowego Parkinsona. [15]Czerwony tulipan został wybrany przez organizacje międzynarodowe jako symbol choroby w 2005 r .: reprezentuje odmianę James Parkinson Tulip, zarejestrowaną w 1981 r. Przez holenderskiego ogrodnika. [123] Organizacje rzecznictwa obejmują Narodową Fundację Parkinsona , która zapewniła od 1982 roku ponad 180 milionów dolarów w opiece, badaniach i usługach wsparcia, [124] Fundacja Chorób Parkinsona , która wydała ponad 115 milionów dolarów na badania i blisko 50 milionów dolarów na edukację A także programy rzecznictwa od momentu założenia w 1957 roku przez Williama Black’a; [125] [126] Amerykańskie Stowarzyszenie Chorób Parkinsona , założone w 1961; [127] i Stowarzyszenie Chorób Parkinsona , założone w 1992 r. [128]

Znaczące przypadki

Muhammad Ali naŚwiatowym Forum Ekonomicznym w Davos , w wieku 64 lat. Pokazał oznaki parkinsonizmu od 38 roku życia do chwili śmierci.

Aktor Michael J. Fox ma PD i znacznie zwiększył świadomość społeczną tej choroby. [16] Po diagnozie Fox podzielił się swoimi dziełami Parkinsona w role telewizyjne, czasem działając bez leki, aby dalej zilustrować skutki stanu. Napisał dwie autobiografie, w których jego walka z chorobą odgrywa dużą rolę [129] i pojawiła się przed Kongresem Stanów Zjednoczonych bez leków, aby zilustrować skutki choroby. [129] Fundacja Michael J. Fox ma na celu opracowanie lekarstwa na chorobę Parkinsona. [129] Fox otrzymał honorowy doktorat medycyny zKarolinska Institutet za wkład w badania nad chorobą Parkinsona. [130]

Profesjonalny kolarz i medalista olimpijski Davis Phinney , który w wieku 40 lat zdiagnozowano u małego początku choroby Parkinsona, rozpoczął w 2004 r. Fundację Davis Phinney w celu wsparcia badań nad chorobą Parkinsona, koncentrując się na jakości życia osób z chorobą. [17] [131] [132]

bokser Muhammad Alipokazał oznaki Parkinsona, gdy mial 38, ale Nie rozpoznano AŻ byl 42 i został nazwany „najbardziej znanym na Świecie pacjent Parkinsona”. [18] CZY mial PD LUBparkinsonizmu związane z boksemJEST nierozwiązany. [133] [134]

Badania

Niewiele JEST perspektywa znaczących Nowych Metod Leczenia PD w niedalekiej Przyszłości. [135] Obecnie czynne Kierunki badawcze obejmują Poszukiwanie Nowychmodelach zwierzęcych Choroby i Badań potencjalnej przydatności terapii genowej ,komórek macierzystych przeszczepów i neuroprotekcyjne agentów. [55]

modele zwierzęce

PD nie JEST znany występują naturalnie w dowolnych gatunków innych niz LUDZIE, chociaż modele zwierzęce, Które wykazują pewne Cechy Choroby Să wykorzystywane w badaniach. Pojawienie parkinsonizmu w grupie Osób uzależnionych w 1980 Roku, Które konsumowane zakażonej partii syntetycznegoopiatu MPPP doprowadziły zrobić Odkrycia ChemicznegoMPTPJako środek, Który powoduje parkinsonizmu u naczelnych innych niz LUDZIE, JAK jm Ludzi. [136] Inne modele dominującymi toksyny zatrudniajà insektycydurotenon , Herbicydów i fungicydów parakwatu manebu, [137] Modele oparte na toksyny, sA najczęściej stosowane wnaczelnych , Transgenicznemodele gryzoni, Które replikują Różne Aspekty PD zostały opracowane. [138] Za Pomocą neurotoksyny 6-hydroksydopaminy, takze znany Jako 6-OHDA, tworzy wzór Choroby Parkinsona u szczurów kierowania i niszczenie neuronów dopaminergicznych szlaku nigrostriatalnego po wstrzyknięciu w istocie Czarnej. [139]

Terapia genowa

Terapia genowa polega zazwyczaj ZASTOSOWANIE niezakaźnych wirusów, To Jest , zrobićwektora wirusowego , Takiego Jak wirus adenoasjocjacyjny, ABY transportu materiálu genetycznego zrobić CZESCI Mózgu. Gen prowadzi stosowany zrobić o się WYTWARZANIAenzym, Który ułatwia Zarządzanie objawy PD i Chroni Mózg PRZED dalszymi uszkodzeniami. [55], [140] W 2010 Cztery Badania Kliniczne ZASTOSOWANIE Terapii genowej wag PD. [55] Nie bylo istotne niekorzystne zmiany w Tych badaniach, chociaż przydatność kliniczna Terapii genowej JEST wciąż nieznana. [55] Jednym z takich pozytywnych wyników odnotowanych w 2011 Roku, [141], ale firma złożyła wniosek o upadłość w Marcu 2012 roku [142]

Zabiegi neuroprotekcyjne

Różne związki chemiczne, TAKIE Jak GDNF (Strukturze Chemicznej ilustracji) zaproponowano JAKO neuroprotectors W PD, ale Ich skuteczność Nie została udowodniona.

Badania nad neuroprotekcjiSă na czele Badań PD. Kilka cząsteczki zostały zaproponowane Jako potencjalnych zabiegów. [55] Jednakże, Zadná z Nich Nie zostały jednoznacznie wykazano zmniejszenie degeneracji. [55] Obecnie leki Badane zawieraćprzeciwutleniacze apoptotics ( omigapil , CEP-1347 ), antiglutamatergics ,monoaminooksydazy (hamujący selegilinę , rasagiliny ), promitochondrials ( koenzym Q10 , kreatyny ), blokery kanału wapniowego ( isradypinę ) oraz czynniki wzrostu (GDNF) [55] Przedkliniczne Badania na celu takzealfa-synuclein, [135] szczepionka , Która zapoczątkowuje ludzki Układ odpornościowy niszczy alfa synuclein , PD01A (opracowany przez FIRME austriackiego, Affiris) weszła w badaniach klinicznych u Ludzi. [143]

Neural transplantacji

Od początku 1980 Roku, płodu , świński , szyjnych LUB siatkówkitkanki zostały wykorzystane w przeszczepach komórek, W ktorých oddzielone Komórki SA wstrzykiwane Do istoty Czarnej wag Nadziei, że będą SIE jeden włączenia zrobić Mózgu w sposób, Który zastępuje dopaminy- produkujące Komórki, Które zostały utracone. [55] Mimo Ze istnieje Dowód na początkowyśródmózgowia przeszczepów komórek wytwarzających dopaminę za korzystne, podwójnie ślepe badaniazrobić of this Pory wskazują, ZE przeszczepy komórek Nie wytwarzają długoterminowe korzyści. [55] Dodatkowym problemem bylo znaczące nadmierne uwalnianie dopaminy w przeszczepionej tkance, CO prowadzi dodystonie, [144] Macierzyste komórkiprzeszczepy SA ostatni cel Badań, ponieważ Komórki macierzyste SA łatwe zrobić manipulowania i komórek Macierzystych przeszczepiono mózgach gryzoni i Malp Nie stwierdzono, ABY przetrwać i zmniejsza zaburzenia behawioralne.[55], [145] Jednakże, ZASTOSOWANIE płodowych komórek Macierzystych JESTkontrowersyjna, [55] Zaproponowano, Ze skuteczne Leczenie moze Być opracowane w mniej kontrowersyjne sposób przez ZASTOSOWANIEindukowanych pluripotencjalnych komórek macierzystych pobranych od Osób dorosłych. [55]